Działalność Caritas w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych to głównie dystrybucja darów materialnych otrzymywanych z zagranicy. Szybko jednak zmieniła swoją strategię i zajęła się udzielaniem pomocy charytatywnej dzięki środkom pozyskiwanym od ludzi dobrej woli i instytucji. Caritas utworzyła profesjonalne placówki opiekuńczo-wychowawcze: Stacje Opieki caritas diecezji Płockiej, ośrodki rehabilitacyjne, Zakłady Pielęgnacyjno-Opiekuńcze, Domy Pomocy Społecznej, Warsztaty Terapii Zajęciowej, Domy Samotnej Matki, kuchnie dla ubogich, świetlice dziennego pobytu dla dzieci i osób w podeszłym wieku, itp. Roczna wartość pomocy udzielanej przez Caritas sięga około piećdziesiąt milionów złotych[3]. Miłosierdzie stanowi szczególny przymiot Boga, ubogacający człowieka, objawiony światu najpełniej w Jezusie Chrystusie. Bogaty w miłosierdzie Ojciec posłał na świat swojego Syna, który nie tylko daje świadectwo miłosierdziu Bożemu, lecz równocześnie odsłania istotę samego miłosierdzia. Zgodnie z poleceniem Chrystusa miłosierdzie jest istotnym elementem misji ewangelizacyjnej Kościoła i jej weryfikacją. Zaistniałe ostatnio warunki społeczno - prawne skłaniają do ponownego erygowania Caritas Diecezji Płockiej, powołanej do istnienia po raz pierwszy w dniu 1 stycznia 1932 roku przez abpa A. J. Nowowiejskiego.